Om maar meteen met de deur in huis te vallen: wat een prachtige camera!
Maakte de eerste generatie 5D al mooie plaatjes, de MKII doet er nog een schepje bovenop. Voorzien van de juiste lens maakt de 5DII haarscherpe, goed doortekende opnamen, die standaard al mooie, niet al te verzadigde kleuren hebben.
Goedkope objectieven vallen door de 21MP full-frame sensor genadeloos door de mand. Daarmee is meteen een belangrijk nadeel van de 5DII aangegeven. Met een investering in alleen de camera ben je er nog lang niet. L-glas (met uitzondering van Canon's 100mm macro) is echt een vereiste. En de mooiste resultaten geven L-lenzen met een vaste brandpuntsafstand. Er zijn maar weinig zoomlenzen die de toets der kritiek op de 5DII kunnen doorstaan.
Was het tot een jaar of drie geleden ondenkbaar om boven de 400 iso een ruisarme opname te produceren, met de 5DII valt zelfs bij 1600 iso nog heel goed te werken. Pas bij iso-waarden van 3200 en hoger loopt de kwaliteit merkbaar achteruit. En zelfs dan kun je d.m.v. nabewerking met een applicatie als Noise Ninja nog acceptabele resultaten bereiken.
Het 3 inch LCD-scherm met een resolutie van maar liefst 920.000 pixels is een genot om mee te werken. De menu's zijn aanzienlijk beter leesbaar, ook onder minder ideaal licht. Live-view is van een "gimmick" tot een echt bruikbare functie geworden.
De zoeker van de 5DII is net als die van zijn voorganger groot, helder en licht. Ongekende luxe, zeker als je de zoeker van een camera met 1.6x sensor gewend bent.
Over de HD-video functie valt eigenlijk weinig zinnigs te zeggen. Wie denkt zo uit de doos filmpjes te maken a la Vincent Laforet (die prachtige clips waarmee Canon de videokwaliteit van de 5DII etaleert) komt toch enigszins bedrogen uit. De 5DII is geen point-and-shoot camcorder. Wie echter de tijd neemt (veel tijd!) om eens te experimenteren met belichting, scherptediepte en follow-focus kan tot verbluffende resultaten komen. Over de kwaliteit en de waarde van de in de 5DII ingebouwde microfoon is het beter te zwijgen. Behalve als je hevig geïnteresseerd bent in het geratel van de beeldstabilisator in je lens is het gebruik van een externe microfoon dringend aan te raden.
De videofunctie consumeert, mede door het constante gebruik van het LCD-scherm, veel stroom. De aanschaf van extra accu's (als die inmiddels tenminste verkrijgbaar zijn) en de BG-E6 batterijgrip is daarom het overwegen waard.
Als je de met de 5DII gemaakte opnamen wilt "geo-taggen" dan is de WFT-E4 wireless file transmitter eigenlijk een onmisbaar item. Natuurlijk kun je achteraf met software de gegevens uit een los gps-ontvangertje integreren in de EXIF-info van je foto's, maar je loopt dan vrijwel zeker tegen problemen met tijdsynchronisatie aan. De WFT-E4 heeft een USB-aansluiting waarop je rechtstreeks je Garmin GPS-ontvanger kunt aansluiten. Zodra je een foto maakt wordt de actuele GPS-positie meteen verwerkt in je opname. Omdat de Garmin (ik heb een GPSMAP 60CSx) altijd is ingeschakeld heb je ook altijd een satellietlocatie.
Over de stofdichtheid van deze camera worden hier en daar op internet twijfels geuit. Ben net terug uit Tanzania en moet het eerste stofje op de sensor nog ontwaren. Of de ingebouwde sensorcleaner werkt heel erg goed, of de twijfels zijn nergens op gebaseerd. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.
De 5DII kost wat, maar dan heb je ook iets. Groothoek is weer groothoek. Een prachtige camera voor landschappen en portretten. Ideaal als je grote prints wil produceren.
