AANLOOP NAAR DE AANKOOP
Lange tijd heb ik enkel gefotografeerd met analoge camera's. De reden? Heel erg leerzaam. Heel erg goedkoop. Voor een paar tientjes vindt je op eBay mooie oude body's in goede staat en prachtige lenzen voor nog minder. Beiden met een beeld- en bouwkwaliteit waar je eng van wordt. Net als de 30 jaar oude koelkast in je oma's schuur lopen ook de camera's van weleer op hetzelfde tuffende dieselmotortje. Kapot wil het niet. Daarnaast is het grote voordeel van analoog fotograferen dat je heel goed gaat nadenken over wat je fotografeert, waarom je het fotografeert en hoe je het gaat fotograferen. Iedere plaatje kost een stukje film, een beetje afdruk. Het kost tijd, het kost geld. Je gaat er door nadenken en iedere keer dat je de sluiterknop indrukt moet en zal je de goede shot hebben. Daarom was ik lange tijd bang om over te stappen op digitaal. Bang om dat gevoel kwijt te raken. Die kriebels in je buik.
Begin dit jaar kreeg een goede kennis (een lieve, levenslustige oudere man) lucht van mijn passie voor fotografie en camera's. We spraken over camera's, fotografie etc. en hij begreep mijn angst om over te stappen naar digitaal. Na een hoop aandringen kreeg de beste man mij zover zijn backup camera een tijd aan me uit te lenen. De camera die ik de volgende maanden iedere dag bij me had was zijn Nikon D300s met 18-200mm lens. Ik voelde me weer als op m'n zesde verjaardag toen ik net het Lego Space Shuttle launching pad had gekregen. Wat nou kriebels kwijt, het werden er alleen maar meer. Yay, ik kan hier gewoon een foto van maken, ik kan gelijk de foto zien en het kost me geen geld?. Terwijl er een iPhone in m'n zak zat, m'n iPad thuis lag en m'n tv met beiden bestuurd kan worden. Maar goed, that's not the point.
Er was geen ontkomen meer aan, er moest en zou een digitale spiegelreflex. Nikon? Canon? Pentax? Okay, Nikon. Nee, Pentax. Nee, toch Canon. Nahh, Nikon. Okay toch Pentax. Afijn, dat heeft zich nog een paar maanden zo doorgezet en na het lezen van veel te veel reviews en vele uren van te weinig aandacht besteden aan m'n vriendinnetje werd de knoop uiteindelijk doorgehakt. Canon. Fotokwaliteit van de goedkopere camera's van Canon is zeer goed (ik leefde nog steeds in de waan een camera te vinden passende bij mijn vrij kleine budget) en Canon blinkt uit met de filmfunctie, iets waar ik me toch meer in wilde gaan verdiepen. De 60D zou het gaan worden. De 550D en 600D vielen af. Geen top display, te veel gebruiksgemak en ze voelden erg licht aan. Met een lens erop. Hoe het gekomen is weet ik niet meer, maar ineens viel m'n oog op de 7D. M'n linkernier had ik inmiddels verkocht dus ik kon het net behappen en op het moment dat ik hem vasthield was het gewoon duidelijk. Dit wordt hem. Afijn, laten we beginnen met de review.
REVIEW
De Canon 50D heeft zich gesplitst in twee modellen. De 7D, die dichter naar de top gaat, en de 60D, die meer naar het lagere segment is gezakt. De Canon 7D gaat de directe concurrentie aan met de Nikon D300s. Voor beide merken zijn het de topmodellen met APS-C sensor formaat. De keuze voor een 7D is echter niet zo logisch als je zou denken. In vergelijking met Nikon, die bij ieder model een duidelijk 'step-up' hebben bij elk model hebben hoger in hun range is het bij Canon minder duidelijk. De 550D bijvoorbeeld beschikt over dezelfde sensor en hetzelfde meetsysteem als de 7D en met dezelfde lens is er niet een gigantisch verschil te ontdekken in de plaatjes die beide camera's produceren. Waarom dan meer dan het dubbele uitgeven aan een camera?
KNOPJES
De 7D heeft knopjes. Heel veel knopjes. Het fijne aan die knopjes is, is dat ze allemaal op de goede plek zitten. De camera heeft genoeg bulk om iedere knop groot genoeg te maken zonder dat ze elkaar in de weg gaan zitten en zonder dat je per ongeluk iets indrukt wat je niet wilt indrukken. Aan de bovenkant voor het top display vinden we vier knoppen die de een hoop van de instellingen van de camera snel beschikbaar maken. Door het indrukken van een van deze knoppen en vervolgens te draaien aan van de twee instelwielen kun je (naast natuurlijk sluitertijd en diafragma, wat de standaardfunctie is van deze wielen) meetmodus, witbalans, autofocus, drive, iso-waarde en belichtings/flitscompensatie aanpassen. Daarnaast vinden we daar ook een knopje voor het in/uitschakelen van de verlichting van het top display. Aan de linkerkant uiteraard het instelwiel voor de diverse modussen. Op de 7D vinden we geen scene modussen die waarmee je de camera via leuke icoontjes kunt vertellen in welke situatie je bevindt. Geen camera voor beginners dus. Er is wel een automatische stand voor het moment dat de dronken buurvrouw effe een leuk plaatje wil schieten van je. Maar goed, of je haar dan weer zo'n camera toevertrouwd is een tweede.
Op de achterkant is er een duidelijke verdeling voor de knoppen. Links naast het scherm is voornamelijk menubediening en terugkijken van foto's en rechts naast het scherm de knoppen die controle hebben over de bediening tijdens het schieten. Aan de rechterkant vinden we autofocuspuntselectie, AE lock en autofocus knop. Verder een geweldige joystick om het af-punt te selecteren, het draaiwiel en een knop/switch voor live-view en movie mode. Links naast het scherm de standaard menu knoppen en info knoppen om je foto's terug te kijken en meer informatie te tonen bij foto?s.
MENUSTRUCTUUR
De 7D beschikt over een duidelijke menustructuur waar verder weinig over te melden valt. Het is opgedeeld in verschillende categorien en alles is makkelijk vindbaar. Echter wat wel een zeer groot minpunt is, is het feit dat er geen maximum ISO waarde kan worden ingesteld bij het gebruik van automatische ISO waarde. In sommige gevallen kan dit zeer bruikbaar zijn en de Nikon D300s heeft deze functie wel. Het zou op te lossen zijn met een firmware update, maar Canon laat het tot op heden afweten. Verder zit alles op de goede plek en zijn vooral de custom instelmogelijkheden een welkome verrassing. Zo kun je niet alleen drie custom presets voor het instelwiel registreren, maar kun je ook nog eens iedere knop naar believen een andere functie geven. Gebruik je de Quick menu knop niet? Dan zet je daar toch gewoon de witbalans onder. Geniaal.
BEELDKWALITEIT
Beeldkwaliteit is altijd een onbetrouwbaar punt in camera reviews. Zoals eerder gezegd, de 550D beschikt over dezelfde sensor en hetzelfde meetsysteem als de 7D. Dat produceert vrij identieke plaatjes. Daarnaast gaat het natuurlijk voornamelijk om het glas dat zich voor de sensor bevindt. De plaatjes zijn scherp. En groot. En mooi. Er is wel een puntje waar rekening mee gehouden dient te worden. Op de een of andere manier geeft de 550D met hetzelfde plaatje en instelling iets warmere tonen dan de 7D. De 7D is dan ook wel echt een camera waarbij nabewerking van de foto's een vereiste is. Canon stelt zich hiermee op de semi-pro's en pro's die de voorkeur geven aan een neutralere weergave van de het beeld dat op de sensor is binnengekomen. De witbalans van de 7D is van nature echter vrij oranje en de automatische witbalans is niet iets waar je altijd op kunt vertrouwen. Meestal wel, soms niet. En trouwens, wat doen we nou moeilijk. Je hoeft niet eens foto's te maken. Alles ziet er toch al prachtig en licht en groot en fantastisch uit in de viewfinder van de 7D. Als Ben Saunders ooit een groter montuur wil hebben als hippe bril raad ik een endorsement bij Canon aan. Twee 7D?s, stukje ducttape en hoppa, weer een gouden plaat.
ETC.
Voor een semi-professionele camera is het een zeer gebruiksvriendelijke camera . Na een maandje ongeveer heb je door waar alle knoppen zitten en weet je precies wat alles doet en hoe je het moet bereiken. Niet gek voor zo'n met specs overladen camera. Het is een kwestie van alles even naar wens instellen en je ogen en de vingers doen de rest. In no time verander je de witbalans of iso waarde en alles is binnen handbereik en te checken in de viewfinder. Alle belangrijke informatie is daar ook te vinden zodat je geen moment van je onderwerp weg hoeft te kijken. Daarnaast is het een camera die zo snel is dat hij op jou staat te wachten. Met de dual Digic IV processor roept deze met steroiden bepakte Canon continu om de volgende shot. In de hoogste snelheid is 8 frames per seconde te halen wat de camera zeer geschikt maakt voor sportfotografie. Ik heb het persoonlijk nog nooit gebruikt, maar als ik ooit in de buurt kom van een sportieve aangelegenheid weet ik dat ik er foto's kan maken. Toch een geruststelling.
CONCLUSIE
Ik ga er een einde aan breien. Er zijn nog veel meer functies en feitjes die ik graag met je wil delen, maar ga hem maar gewoon eens bekijken. De 7D is een camera die je gevoeld moet hebben. Een van de lekkerste grips die ik ooit gevoeld heb, licht super in de hand en fijn uitgebalanceerd. Het is zo?n apparaat dat je de hele dag vast wil houden. De bouwkwaliteit is uitermate goed, allest voelt solide en je hebt gewoonweg een bonk kwaliteit vast. Daarnaast is de camera snel op alle vlakken. RAW bestanden van 25 mb wegschrijven? Geen probleem. Sneller focussen dan het licht? Kom maar op.
Fijne extra mogelijkheden die nog even genoemd dienen te worden zijn de ingebouwde Speedlight transmitter. Draadloos tot een gigantisch aantal flitsers aansturen met de ingebouwde flitser. Komt zo?n ding toch nog eens van pas... Anyhow, de Canon EOS 7D mag zich in mijn optiek met recht de koning der APS-C sensor camera's noemen.
Okay, ik kap er mee. Voor meer onzin verwijs ik je door naar de handleiding. En degenen die die het tot hier uitgehouden met lezen en nog niet in slaap zijn gedonderd: respect.
EINDCONCLUSIE
KOPEN!
